Չեն դիմում ՄԱԿ ԱԽ, որովհետեւ կատարում են Կրեմլի հրահանգները
Մեր զրուցակիցն է Հայաստանի Եվրոպական կուսակցության նախագահ, կինոռեժիսոր Տիգրան Խզմալյանը
Ազգային ժողովում տարբեր պատգամավորներ իրենց դժգոհությունն են հայտնել Սյունիքում տեղի ունեցող իրադարձությունների հետ կապված ՀԱՊԿ-ի արձագանքից կամ դրա բացակայությունից, սակայն ԱԺ նախագահը հայտարարեց, որ չի կարծում, թե ՀՀ դաշնակից երկրները չեն կատարում իրենց պարտականությունները, քանի որ ՀԱՊԿ-ը դեռ ունի ընթացակարգեր, մեխանիզմներ և ՌԴ-ի հետ երկխոսությունը շարունակվում է: Մյուս կողմից, կարծիքներ են հնչում, որ շատ արագ պետք է դիմել ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհուրդ: Ձեր կարծիքով, ո՞րն է այս հապաղման պատճառը և արդյոք ՀԱՊԿ-ը դեռ մեխանիզմներ ունի գործարկելու:
ՀԱՊԿ-ը գործում է շատ ճիշտ, տրամաբանորեն, և շատ ճիշտ է ասում Արարատ Միրզոյանը, ինչպես նաև բոլոր այն մարդիկ, որոնք կատարում են ՀԱՊԿ-ի, հետևաբար Ռուսաստանի, հետևաբար ԿԳԲ-ի ու Կրեմլի ցուցումները, հրահանգներն ու հրամանները: Այդ տրամաբանության մեջ ամեն ինչ շատ ճիշտ է: Դա ռուս-թուրքական դաշինք է, ռուս-թուրքական ծրագիր է, որը 100 տարվա վաղեմություն ունի և թարմացվեց 6 ամիս առաջ Արցախում հայերի արյամբ։ Հիմա դրա հերթական զոհը պետք է դառնա Սյունիքը, ամեն ինչ ծրագրավորված է: Օրացուցային ճշգրտությամբ տեղի են ունենում հարձակումներ Հայաստանի սահմանների երկայնքով: Ես կանխատեսել եմ, որ դա շարունակվելու է նաև Նախիջևանի կողմից, չեմ բացառում նաև ահաբեկչական գրոհներ Երևանում սլավոնական տեսքով, կարճ կտրած մազերով մեր սիրելի «զբոսաշրջիկների» կողմից: Այնպես որ, մարդիկ, ինչպես օրինակ, պարոն Միրզոյանը, դեռ սպասելիքներ ունեն, ճիշտ են, մենք պետք է դեռ սպասենք ահուսարսափի ՀԱՊԿ-ից և հարակից կառույցներից: Դա է հիմնական պատճառը, թե ինչու ռուս-թուրքական դաշինքի հայանուն սպասավորներն ու մատակարարները չեն շտապում դիմել։ ՄԱԿ-ը, ԵՄ-ն ու Միացյալ Նահանգները, ինչպես նաև Իրանն ու Հնդկաստանը, այն համաշխարհային, աշխարհաքաղաքական ուժերն են, որոնք կարող են և ի վերջո փրկելու են մեր երկիրը: Ուղղակի նրանք փնտրում են հենվելու մի կետ Հայաստանում: Այդ կետը նրանք չեն գտնի ոչ կառավարության, ոչ Ազգային ժողովի, ոչ Հայաստանի հատուկ ծառայությունների, ոչ էլ Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի ներսում:
Այդուհանդերձ այս հապաղման պատճառը ո՞րն է:
Պատճառն այն է, որ մեր իշխանությունը պարտավորություններ ունի պուտինյան Ռուսաստանի այդ ահաբեկչական խունտայի առջև: Իրենք վաճառել են մեր երկրի շահերը, մեր ազգի ապագան սեփական իշխանությունը պահելու դիմաց: Նրանք հապաղում են, որովհետև նման հրահանգ չեն ստանում: Ընդհակառակը, նրանք ստանում են հրամաններ ամեն կերպ խոչընդոտել որևէ գործողության, որը միտված է միջազգային կազմակերպությունների, մեր իրական արևմտյան դաշնակիցների միջամտությանը: Այդպես եղել է պատերազմի ժամանակ, երբ Ֆրանսիան և ԱՄՆ-ն առաջարկում էին խաղաղապահներ, առաջարկում էին զենք-զինամթերք, առաջարկում էին քաղաքական ու դիվանագիտական աջակցություն: Դա հիբրիդային պատերազմի տեսքով շարունակվում է նաև այս զինադադարից հետո:
Մենք տեսնում ենք լարվածություն Սյունիքում, Գեղարքունիքում և այդ ֆոնին ՀՀ իշխանությունների արձագանքը, որ ՀԱՊԿ-ից այն կողմ որևէ լուծում չեն տեսնում: Սա որքանո՞վ է պայմանավորված սպասվող ընտրություններով: Այսինքն եթե չլիներ նախընտրական իրավիճակը, արդյոք իշխանությունը այլ քայլերի կդիմեր:
Եթե ընտրությունները որևէ նշանակություն ունենային, և այդ ընտրություններն իրենց իսկապես անհանգստացնեին, նրանք իհարկե, նման սրիկայություն չէին անի: Նրանք կփորձեին մարդկանց սրտերը շահել, ձայներ բերել, բայց երևում է, որ նրանք թքած ունեն այդ ամենի վրա: Ըստ երևույթին, դավաճանության հրահանգ պարտադրելու ուժը ավելի մեծ է, քան անգամ պաշտպանական բնազդը, ուստի նրանք գործում են թվացյալ անտրամաբանական ձևով: Որովհետև բացատրել, թե ինչպես կարող է որևէ ազգի իշխանությունը գործել սեփական ազգի դեմ, դժվար է: Սա նշանակում է, որ ընտրությունները ոչ մի նշանակություն իրենց համար չունեն, իրենք հույս ունեն ընտրվել ոչ թե ՀՀ քաղաքացիների ձայներով, այլ ինչպես իր նախորդները, ռուսական հատուկ ծառայությունների օգնությամբ: Սա լավագույն ապացույցն է նրա, որ իրենք գործում են անթույլատրելի դավաճանության տրամաբանությամբ:
